Een groothandelsvergunning (WDA) wordt verleend door de autoriteit van één land, voor locaties op het grondgebied van dat land. Een bedrijf dat vanuit zowel België als Nederland geneesmiddelen distribueert, heeft dus twee vergunningen, twee aanvragen en twee autoriteiten. Waaraan het wordt getoetst, is in beide landen hetzelfde: de EU-richtsnoeren voor goede distributiepraktijken (GDP).
Het korte antwoord
- Dezelfde norm. Beide landen toetsen aan de EU-richtsnoeren voor GDP (2013/C 343/01) (opent in een nieuw tabblad) en eisen een aangestelde verantwoordelijke persoon en een werkend kwaliteitssysteem.
- Andere autoriteit en route. In België verleent het FAGG de vergunning. In Nederland loopt de aanvraag via Farmatec, waarbij de IGJ (Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd) adviseert en toezicht houdt.
- Andere nationale regels. De wettelijke basis, de formulieren en sommige nationale functies verschillen. De verantwoordelijke voor de voorlichting (RIP) is bijvoorbeeld een Belgische functie.
Wat gelijk is
Het wettelijke kader komt uit het EU-recht: Richtlijn 2001/83/EG (opent in een nieuw tabblad) eist een vergunning om als groothandelaar in geneesmiddelen op te treden, gekoppeld aan de locaties in het land dat ze verleent. Verder rusten de twee systemen op dezelfde bouwstenen:
- De EU-richtsnoeren voor GDP leggen de verwachtingen vast voor kwaliteitssysteem, bedrijfsruimten, documentatie, transport en klachten, en hoofdstuk 2.2 beschrijft de verantwoordelijkheden van de verantwoordelijke persoon.
- De vergunning noemt de activiteiten en de locatie, en de activiteiten van het bedrijf moeten daarbinnen blijven.
- Inspecties volgen de hoofdstukken van de GDP-richtsnoeren, en GDP-certificaten worden gepubliceerd in de EudraGMDP-databank (opent in een nieuw tabblad).
Waar ze verschillen
| Onderwerp | België | Nederland |
|---|---|---|
| Wie verleent en houdt toezicht | Het FAGG (opent in een nieuw tabblad) (AFMPS in het Frans) | Aanvraag via Farmatec (opent in een nieuw tabblad), met advies en toezicht van de IGJ (opent in een nieuw tabblad) |
| Belangrijkste wettelijke basis | Artikel 12ter van de Geneesmiddelenwet van 25 maart 1964 en artikelen 90 tot 99 van het Koninklijk Besluit van 14 december 2006 (opent in een nieuw tabblad) | De Geneesmiddelenwet, hoofdstuk 3, met de bijbehorende uitvoeringsregels |
| Verantwoordelijke persoon (verantwoordelijke persoon) | Genoemd in de aanvraag, onder Belgische regels voor geschiktheid, aanwezigheid en melding | Genoemd in de aanvraag, waarbij de gepubliceerde vragen en antwoorden over GDP van de IGJ beschrijven wat de IGJ verwacht |
| Verantwoordelijke voor de voorlichting (RIP) | Een Belgische functie die verband houdt met geneesmiddeleninformatie en reclame | Geen Nederlandse functie |
| Taal van het proces | Formulieren en uitleg in het Nederlands, Frans en deels Engels | Formulieren en uitleg in het Nederlands |
Wat dit in de praktijk betekent
- Plan één aanvraag per land. Elke aanvraag noemt een eigen verantwoordelijke persoon en eigen locaties.
- Houd één kwaliteitssysteem, met lokaal bewijs. Een groepsprocedure kan voor beide landen dienen, maar elke autoriteit wil zien dat ze wordt toegepast op de locatie waarvoor zij bevoegd is.
- Neem functies niet mee over de grens. Een Belgische RIP bestaat niet in het Nederlandse systeem, en een verantwoordelijke persoon wordt aangesteld voor een specifieke vergunning.
- Controleer de bron van de autoriteit waarmee u werkt. Formulieren en vereisten worden bijgewerkt op de sites van het FAGG, Farmatec en de IGJ.
Waar MEDCOR kan helpen
Voor Belgische vergunningen bereiden we aanvragen en wijzigingen voor, bouwen we GDP-kwaliteitssystemen en kunnen we optreden als aangestelde verantwoordelijke persoon of als RIP. Voor Nederlandse groothandelsvergunningen is ons aanbod de aanstelling als verantwoordelijke persoon. Zie onze pagina's over de verantwoordelijke persoon voor een Belgische WDA en de verantwoordelijke persoon voor een Nederlandse WDA, of stuur ons de contouren van uw project.

